Αργύρης Χιόνης (1943-2011), Δύο Ποιήματα

Ελέησον σε

Ένιωθες μόνος και μας έπλασες για να ‘χεις
Συντροφιά εις τους αιώνας των αιώνων.
Έσφαλες όμως πλάθοντάς μας
Κατ’ εικόνα και ομοίωσίν σου,
Πολλαπλασίασες τη μοναξιά σου.
Τώρα είσαι μόνος μέσα σ’ ένα πλήθος μόνων.
Δεν έχει πιο μεγάλη μοναξιά.

* * *

τω αγνώστω ποιητή

Πέρασε τη ζωή του,
Γράφοντας ποιήματα
Με τη γομολάστιχα.

Γλυπτό

'Ας μείνει

λίγο ακόμα

αυτή η παραχώρηση

κατάστηθα....

λεπτό το λεπτό

η ζέστη σου

από άρωμα παγωτό σοκολάτα

διαγράφει κάθε λεπτομέρεια.....
βαθαίνει σε ύψος την δημιουργία!

"πλαστελίνη"8/5/12

   Αλλιώς;

Παράλογο παρόν

σε βαδίζω

 στο δρόμο των χρωμάτων

σε απαλύνω

 σε πομπή στο βόρειο σέλας

εκεί που ανακατεύομαι με τις νερομπογιές

και απλώνομαι στην θάλασσα.

Σε παραδίδω ερήμην

στην ανάσα της βροχής

εκεί που σε ατέρμονα φαύλο ποιητικό κύκλο

μοιράζεται η ηδονή

επί δικαίων και αδίκων.

 "πλαστελίνη"7/6/12

Θλίψη

Σε ανακαλύπτω
είσαι...
φιγούρα άπιστη
τόσο...
γυναικεία αρρενωπή
απογυμνωμένη και υπαινικτική!
Σε βλέπω
είσαι ...
έκλυτη και τρυφερή
πιό δυνατή και από θέρμη
κουλουριάζεσαι και ερωτοτροπείς!
Πώς αλλιώς να με αντέξεις;

"πλαστελίνη"3/6/12

merci mon cher...